
کم آبی، بحران آب، تنش آبی، … اینها اصطلاحاتی است که بیش از هر زمان
دیگر در فصل گرما به گوشمان میرسد. چند سالی است که کاهش بارندگی در نقاط
مختلف کشور و افزایش تنوع مصرف آب، افراد جامعه را با مشکل کم آبی و
نگرانی از قطعی آب روبرو کرده است.
رشد جمعیت و توسعه مناطق شهری جهان را به سمت کم آبی سوق می دهد و ایران
که با داشتن یک درصد از جمعیت جهان و ۱ر۱ درصد از مساحت کل زمین، به لحاظ
اقلیمی در منطقه خشک و نیمه خشک کره زمین واقع شده است، با در اختیار داشتن
تنها ۳۶ صدم درصد از کل منابع آبی موجود در جهان با سرعت بیشتری به سمت کم
آبی در حرکت است.اینها گوشه ای از سخنان مهندس صادق یونس لو، مدیر مصرف
شرکت آب و فاضلاب تهران درباره مشکل کم آبی است.
وی با اشاره به این که مقدار آب تقریباً ثابت و در چرخه طبیعت در حال
گردش است، توجه به موضوع آب را یک مسأله جهانی می داند که کم و بیش همه
کشورها با آن دست به گریبان اند ولی شاخص های کم آبی در ایران و استان
تهران به مراتب نامطلوب تر از شاخص های جهان است ولی برای زندگی چاره ای جز
سازگاری با کم آبی نداریم و برای سازگاری با کم آبی باید الگوهای مصرف
اصلاح و رعایت شود.
به گفته کارشناسان، کمبود آب بیشتر ناشی از اندازه جمعیت است تا از کمی
بارش باران. امروز، رقابت برای دسترسی به منابع آب بسیار شدید تر است.
سکونت بیش از هفت میلیارد نفر بر روی زمین، مصرف گوشت و سبزی و آب را
افزایش داده است و به بیشتر شدن رقابت برای دستیابی به آب در بخش های
صنعتی، شهری و سوخت های زیستی انجامیده است.
مقدار کل منابع آب شیرین نیز به دلیل تغییرات آب و هوایی که موجب عقب
نشینی یخچال های طبیعی، کاهش جریان رودخانه و کوچک شدن دریاچه ها شده، کاهش
یافته است. بسیاری از آبخوان ها (سفره های آب زیرزمینی) که بیش از حد پمپ
شدهاند به سرعت پر نمیشوند. اگر چه کل منابع آب شیرین مورد استفاده قرار
نگرفته است، بسیاری آلوده، شور و نامناسب یا برای مصارف شرب، صنعت و
کشاورزی غیر قابل دسترس شدهاند.
کم آبی در کشور
مدیر مصرف شرکت آب و فاضلاب تهران متوسط کشوری بارندگی را ۲۵۱ میلی متر
در سال و متوسط بارندگی در تهران را ۲۳۲ میلی متر در سال (کمتر از یک سوم
متوسط بارندگی جهانی) معرفی می کند و با اشاره به این که صرف نظر از کم
بودن میزان بارش در کشور، نبود توازن در توزیع مکانی و زمانی بارش نیز
وضعیت را پیچیده تر می کند، می افزاید: مثلاً در حالی که در جاهایی از کشور
مانند بندر انزلی با بارش ۲ هزار میلی متر در سال روبرو هستیم، بارندگی در
شهرهایی مثل یزد به کمتر از ۶۰ میلی متر در سال می رسد.
مشکل در یافتن منابع آب شیرین که به دلیل استفاده بیش از حد از منابع به
وجود می آید، تنش آبی نامیده می شود. به گفته یونس لو، ما در کشورمان دچار
تنش آبی شده ایم ولی در بسیاری از نقاط از مرز بحران آبی هم گذشته ایم.
وی ضمن توضیح این که از تقسیم آب موجود در یک منطقه بر جمعیت آن منطقه
شاخص سرانه آب تجدید شونده به دست میآید، می گوید: با توجه به این که
میزان منابع آبی کشورمان، صرف نظر از تغییرات بین سالی ثابت است، با رشد
جمعیت این شاخص روز به روز کمتر و کمتر می شود. در حالی که شاخص بحران آبی
۱۰۰۰ متر مکعب به ازای هر نفر در سال و شاخص بحران مطلق آبی، ۵۰۰ متر مکعب
به ازای هر نفر در سال است و شاخص سرانه آب تجدید شونده در تهران به ازای
هر نفر ۳۵۰ متر مکعب است. یعنی استان تهران در بحران مطلق آبی به سر می
برد.
به گزارش پایگاه الکترونیکی وزارت نیرو، به گفته دکتر حمیدرضا تشیعی
معاون نظارت بر بهره برداری شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور، در بسیاری از
شهرها تنش آبی وجود دارد و سه شهر کوچک در استان های گیلان، هرمزگان و
کرمان به طور جدی دارای برنامه نوبت بندی هستند. اصفهان و یزد به دلیل
محدودیت در منابع آب سطحی و بندرعباس به دلیل افت سطح آب زیر زمینی در صورت
فقدان رعایت الگوی مصرف با کمبودآب مواجه خواهند شد.
تداوم افزایش دمای هوا در تهران تا ۴۰ درجه سانتیگراد موجب شده است تا
مصرف آب در تهران برای چند روز متوالی در اندازه سه میلیون و ۲۰۰ هزار
مترمکعب باقی بماند و شرکت آب و فاضلاب استان تهران طی اطلاعیهای، با
اشاره به این که ظرفیت منابع سدها، شبکه توزیع و حجم مخازن آب تهران، توان
این افزایش ناگهانی را ندارد، از شهروندان خواسته است تا با رعایت الگوی
مصرف آب، به مقابله با کمبود آب بپردازند.
آمار مصرف آب در کشور
مدیر مصرف شرکت آب و فاضلاب تهران با اعلام این که میزان منابع آبی از
هزاران سال پیش تاکنون تغییری نکرده است ولی با توجه به افزایش جمعیت و
تنوع مصرف، سهم سرانه آب تجدید شونده هر نفر کاهش یافته است، میگوید: ما
با تبدیل بخشی از آب در دسترسمان به فاضلاب، موجب آلودگی محیط زیست، آلودگی
منابع آبی زیرزمینی و آلودگی آب های سطحی شده ایم و بخشی از منابع آب
سالمی را که از هزاران سال پیش در اختیار داشته ایم، آلوده و غیرقابل مصرف
کرده ایم.
او منابع آبی موجود در کشور را صرف نظر از تغییرات بین سالی تقریباً ۱۳۰
میلیارد متر مکعب آب در سال برای کل مصارف (شهری، شرب، صنعتی و کشاورزی)
برآورد می کند و می افزاید: ۹۲ درصد از آب موجود در کشور در بخش کشاورزی، ۶
درصد در بخش شرب شهری و ۲ درصد در صنعت به مصرف می رسد.
یونس لو با اشاره به این که در استان تهران نسبت به سال گذشته ۳۵ درصد
کاهش بارندگی داشته ایم، می گوید: امسال ذخیره آب پشت چهار سد کرج، لار،
لتیان و طالقان در مجموع به ۵۰۴ میلیون متر مکعب رسیده است که در مقایسه با
سال گذشته ۲۷۰ میلیون متر مکعب کاهش را نشان می دهد.
وی با اشاره به این که میانگین مصرف روزانه تهران از ۶ر۲ میلیون متر
مکعب در فصول سرد تا ۵ر۳ میلیون متر مکعب در تابستان متغیر است، مصرف
روزانه آب در تهران را ۳ میلیون و ۲۰۰ هزار متر مکعب می داند که نسبت به
مدت مشابه سال قبل ۷ر۲ درصد رشد داشته است.
این کارشناس ارشد عمران آب از دانشگاه پلی تکنیک تهران ضمن تأکید بر این
که مصرف ما گاه بیش از دو برابر مصرف جهانی است، از آلمان به عنوان کشوری
با منابع آبی غنیتر ولی میزان مصرف کمتر یاد می کند و می گوید: در حالی که
ما در کشورمان روزانه به ازای هر نفر ۲۴۰ لیتر آب مصرف می کنیم، در آلمان
روزانه ۱۰۵ لیتر و در دانمارک ۱۱۰ لیتر آب به ازای هر نفر مصرف می شود.
به گفته وی، مصرف آب بیشتر یعنی تولید فاضلاب بیشتر و تولید فاضلاب
بیشتر یعنی آلودگی منابع آب و محیط زیست. زمانی که آب بیشتری مصرف کنیم،
برای انتقال، تصفیه و گرمایش آن هم نیاز به انرژی بیشتری داریم. هرچه مصرف
آب را کاهش دهیم، در مصرف انرژی هم صرفه جویی کرده ایم.
اصلاح الگوی مصرف
یونس لو ۴ رویکرد را برای کاهش مصرف آب معرفی می کند که انجام توأمان این ۴ رویکرد به کاهش مصرف آب خواهد انجامید.
اصلاح قوانین و مقررات
به دلیل این که آب در کشور ما در مقایسه با کشورهای پرآب اهمیت بیشتری
دارد، لازم است قوانین سختگیرانه ای از جمله برای اصلاح معیارهای طراحی در
تأسیسات و لوله کشی ساختمان وجود داشته باشد.
به گفته وی، باید مبحث ۱۶ مقررات ملی ساختمان متناسب با کمبود آب اصلاح
شود، استانداردهای مورد نیاز تدوین شود و سازمانهای ذی صلاح نظیر نظام
مهندسی، شهرداری، مؤسسه استاندارد بتوانند بر اساس آن استانداردها کنترل
لازم را انجام دهند. همچنین لازم است به این موضوع توجه شود که تجهیزات آب
بَری (تجهیزاتی که به نوعی با آب سروکار دارند) که وارد کشور می شود، باید
با منابع آبی ما سازگار باشد. بخشی از مشکلات مصرف آب به دلیل اجناس
نامرغوب تولید شده در داخل کشور یا وارد شده از دیگر کشورها است.
یونس لو با تأکید بر این که مقررات هم مشکل دارد و همیشه از دست مردم
کاری ساخته نیست، می افزاید: وزارت صنعت، معدن و تجارت با کنترل مبادی
ورودی به کشور می تواند از ورود محصولات با میزان مصرف آب بالاتر جلوگیری
کند و شهرداری ها نیز می توانند مجوز پایان کار ساختمان را منوط به تأییدیه
تأسیسات بهداشتی توسط نظام مهندسی نمایند.
۲- اصلاح تأسیسات
به گفته مدیر مصرف شرکت آب و فاضلاب تهران، ۸۰ درصد آب مصرفی در خانه به
آب خاکستری تبدیل می شود. آبی که آلودگی چندانی ندارد و می توان آن را با
یک فرایند تصفیه کوچک به چرخه مصرف بازگرداند و آب روشویی و حمام در خانه
منبع آب خاکستری است که حتی اگر تصفیه نشود، می توان آن را به صورت درجا
برای فلاش تانک مورد استفاده قرار داد.
وی با اشاره به این که ۲۰ درصد آب مصرفی خانه در فلاش تانک استفاده می
شود، می گوید: در کشورهای اسکاندیناوی آب را ۱۵-۱۰ مرحله recycleمی کنند و
دوباره استفاده میکنند ولی ما همان آبی را که می نوشیم در فلاش تانک
استفاده می کنیم و آن را به فاضلابی تبدیل میکنیم که می تواند تا ۵۰ برابر
حجم خود منابع آبی سالم پیرامون را آلوده کند.
این کارشناس ارشد عمران آب استفاده از آب خاکستری برای فلاش تانک ها و
آبیاری فضای سبز را یکی از راه های اصلاح الگوی مصرف معرفی می کند و
استفاده از سیستم سه لوله ای را راهی مؤثر در کاهش میزان مصرف آب برمی
شمارد.
به گفته وی، در سیستم سه لوله ای یا سیستم برگشت آب گرم، هرگاه که شیر
آب را باز کنیم، آب گرم آماده است و نیازی نیست که منتظر بمانیم تا آب گرم
از خروجی شیر خارج شود.
۳- اصلاحات ابزاری
استفاده از ابزارهای بهینه خانگی مرتبط با مصرف آب در جاهایی مانند
آشپزخانه، روشویی، حمام، فلاش تانک یا لباسشویی، موجب مصرف کم می شود؛ بدون
این که تغییر عادت و فشاری بر مصرف کننده وارد شود. کارشناسان، اصلاحات
ابزاری را راهکاری بسیار مفید با اثرگذاری سریع برای مقابله با مشکل کمبود
آب می خوانند.
مهندس یونس لو، با اشاره به این که خروجی آب دوش های معمولی حمام ۲۰
لیتر در دقیقه است (۲۰۰ لیتر در ۱۰ دقیقه) و خروجی دوش با مصرف بهینه ۶
لیتر آب در دقیقه است (۶۰ لیتر در ۱۰ دقیقه)، می افزاید: تنها با تعویض
سردوش حمام می توان تا ۱۴۰ لیتر در یک استحمام صرفه جویی کرد؛ بدون این که
تغییری در عادات و رفتار افراد ایجاد شود.
وی ضمن تأکید بر این که خوشبختانه این نوع دوش در بازار ایران هم وجود
دارد، میافزاید: میزان میزان مصرف در حمام به مدت زمان، تکرار، شدت جریان و
عادت افراد بستگی دارد که اگر بر روی شدت جریان کار شود، مصرف به میزان
چشمگیری کاهش می یابد.
همچنین به گفته وی، از ۹۰ درصد فلاش تانک های خانگی موجود در کشور، به
ازای هر بار فلاشینگ ۱۳ لیتر آب خارج می شود یعنی با ۵ بار استفاده در روز
۶۵ لیتر آب مصرف میشود در حالی که فلاش تانک های دوال dual یا دودکمه
موجود در بازار کشور طوری طراحی شده اند که یک دکمه اش ۳ لیتر و یک دکمه اش
۶ لیتر خروجی دارد و بسته به میزان نیاز می توان از آنها استفاده کرد. به
این ترتیب با روزی ۵ بار استفاده از دکمه کم مصرف این فلاش تانک ها ۱۸ لیتر
مصرف می شود؛ یعنی صرفه جویی ۴۷ لیتر در روز به ازای هر نفر در بخش فلاش
تانک.
مدیر مصرف شرکت آب و فاضلاب تهران تأکید می کند: لازم است اجبار شود که
شیرهای تولیدی یا وارداتی حتماً مجهز به پرلاتور (Perlator)، قطعه پودر
کننده آب یا آب فشان و رگلاتور باشند و از ورود یا تولید شیرهایی که این
ویژگی را ندارند، جلوگیری به عمل آید.
۴-اصلاحات فرهنگی
مهندس یونس لو با اشاره به این که فرهنگسازی و اصلاح رفتاری تأثیر
زیادی در کاهش مصرف آب دارد، می افزاید: باید به تک تک افراد جامعه به ویژه
کودکان بیاموزیم که آب گرانبها، بدون جایگزین و تولیدنشدنی است و میزان
محدودی از آن در اختیار بشر است. باید با تغییر باورها و نگرش ها پرمصرفی
را به یک ضدارزش تبدیل کنیم و نشان دهیم که مصرف زیاد آب کار باکلاسی نیست.
وی با تأکید بر این که برای تغییر آگاهی و باورها و رفتار مردم در
ارتباط با کمبود آب آشامیدنی باید اقدامات فرهنگی وسیعی را دنبال کنیم، می
افزاید: بحران آب مربوط به کشور ما نیست و مردم جهان با آن دست به گریبان
اند و سعی می کنند با آن سازگاری کنند، همان طور که نیاکان ما نیز با این
مشکل کنار آمده بودند.
جیره بندی اصولی نیست
یونس لو در پاسخ به سوالی مبنی بر این که آیا امکان جیره بندی آب در
تابستان جاری وجود دارد، با غیراصولی خواندن جیره بندی آب گفت: شاید با
کاهش فشار آب روبرو باشیم.
او با قائل شدن اشکالات متعددی برای جیره بندی آب از جمله نارضایتی
مشترکان، گفت: جیره بندی موجب می شود تا مردم آب را ذخیره کنند و موقع وصل
دوباره، آب ذخیره شده را دور بریزند. یا گاهی در هنگام قطعی، شیر آب را باز
بگذارند و فراموش کنند و پس از وصل آب، آب به هدر می رود که باعث بروز
خسارت و آسیب می شود.
وی هواگیری خطوط انتقال و شبکه توزیع را در هنگام قطعی آب، یکی دیگر از
اشکالات این کار برشمرد و گفت: هواگیری خطوط انتقال کاری سخت است و به
افزایش حوادث و اتفاقات در شبکه توزیع منجر می شود.